Meeste banken zwijgen indextracker liefst dood

Op augustus 31, 2010.

Zelfs een eenvoudig product als een tracker, een indexfonds, komt in steeds meer soorten en maten. Wat dacht u van een indextracker gebaseerd op een swap? Of een leveraged variant? Of een inverse tracker die winst maakt als de index daalt? Van uw bank zult u de verschillen niet horen: waar banken niets aan verdienen, daar geven ze ook geen informatie over.

Beleggers lopen zo een kennisachterstand op. „Juridisch is het wellicht niet hard te maken, maar banken voldoen in mijn ogen daarmee niet aan hun zorgplicht”, stelt Martijn Rozemuller van het indexhuis ThinkCapital.

Het Nederlandse ThinkCapital is een half jaar geleden gestart met indexfondsen, onder meer op de AEX en de Midkap, die zich positief van de buitenlandse concurrentie onderscheiden doordat ze ingehouden dividendbelasting kunnen doorspelen aan de belegger. Buitenlandse aanbieders kunnen dat niet, waardoor beleggers 0,5% per jaar mislopen (15% van het dividendrendement dat momenteel gemiddeld circa 3,5% bedraagt), wat het kostenvoordeel van indexbeleggen bijna weer tenietdoet.

Banken – in Nederland het belangrijkste distributiekanaal richting beleggers – willen de producten van ThinkCapital echter niet actief aan de man brengen. „Sterker, ze geven er niet eens informatie over.” Volgens Rozemuller omdat ze daarmee trackers impliciet zouden erkennen als een voordelige manier van beleggen, die meestal ook nog eens meer rendement oplevert dan de eigen beleggingsfondsen van banken.

Hulp
Dit terwijl beleggers wel wat hulp kunnen gebruiken bij het kiezen van de juiste tracker: de onderlinge verschillen nemen alleen maar toe. Niet alleen de fiscale constructie kan verschillen, maar ook de beleggingsconstructie zelf. „Een belegger die onwetend in een inverse tracker op de AEX stapt, die index 10% ziet stijgen en hetzelfde verwacht van zijn belegging, komt bedrogen uit.”

Leveraged varianten die een stijging of daling van de index versterken, hebben weer het nadeel dat ze snel niet meer synchroon met hun index lopen. Bewegingen van de index zijn zo niet meer voor de belegger te vertalen naar resultaat van de tracker.

En dan zijn er de swaps. Daarbij hangt er onder het indexfonds geen mandje aandelen, maar een swapcontract met een derde partij die de aandelen in bezit heeft en het rendement erop naar het indexfonds doorsluist. Een belegger merkt niets van dit verschil, totdat die derde partij failliet raakt. Dan kun je als belegger in feite geen aanspraak maken op die stukken.

„Vanwege dat risico kun je maar beter te maken hebben met een tracker die gebaseerd is op een tastbaar mandje aandelen”, aldus Rozemuller.

Bron: De Telegraaf