Infrastructuur kansrijk voor beleggers
Op juli 6, 2010.
De golf van investeringen in infrastructuur wordt door menigeen als een van de belangrijkste trends van dit moment beschouwd. Hoewel de wereldwijde stimuleringspakketten de investeringen naar voren hebben gehaald, liggen structurele factoren aan de hausse ten grondslag.
Wereldwijd staan investeringen in infrastructuur bij overheden hoog op de agenda. Zeker in emerging markets, alwaar de sterke bevolkingsgroei, toenemende verstedelijking en opkomende middenklasse een enorme druk leggen op de bestaande infrastructuur. Maar ook in de volwassen economieën staan overheden voor de taak om de vaak verouderde infrastructuur te moderniseren en uit te breiden.
Opkomende markten
De belangrijkste drijvende kracht achter de grootschalige investeringen in infrastructuur in opkomende landen is de snel toenemende verstedelijking. Waar in ontwikkelde landen al snel 60 tot 70% van de bevolking in steden woont, is dat bijvoorbeeld in China slechts 45% en in India nog minder. De trek van het platteland naar steden zet echter versneld door aangezien daar de kans op werk het grootst is.
Verder is de snel toenemende welvaart vanzelfsprekend een enorme belasting voor de bestaande infrastructuur. De Wereldbank voorspelt dat in 2030 een miljard mensen in opkomende landen zich tot de middenklasse mogen rekenen. Die willen hoogstwaarschijnlijk ook allemaal een auto, net als in het Westen. Zakenbank Goldman Sachs gaat er dan ook vanuit dat in 2040 alleen al in China 420 miljoen auto’s zullen rondrijden. Ten opzichte van de 810 miljoen auto’s die nu wereldwijd de wegen bevolken, impliceert dat een groei van 50%.
Niet voor niets neemt China het voortouw. Het land steekt al jaren forse bedragen in de eigen infrastructuur en om de gevolgen van de wereldwijde recessie op de eigen economie te verzachten werden deze vorig jaar nog eens met miljarden opgevoerd tot circa 9% van het bruto binnenlandse product (BBP).
De investeringen in India blijven daar nog ver bij achter, met 4% van het BBP, maar het land heeft al aangegeven deze de komende tien jaar te willen verdubbelen. Een soortgelijke ontwikkeling is te zien in Brazilië, dat volgens analisten van Morgan Stanley de bestedingen aan infrastructuur het komende decennium zal verdubbelen van 2% naar 4% van het BBP.
Wereldwijd
Ook in het Westen wordt flink geïnvesteerd. In de Verenigde Staten zijn er enorme bedragen nodig om alleen al de bestaande infrastructuur te moderniseren. Zo becijferde de American Society of Civil Engineers (ASCE), een brancheorganisatie voor de bouw, vorig jaar dat hiervoor de komende vijf jaar $2,2 biljoen gereserveerd moet worden.
Cijfers van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) onderschrijven de verwachte mondiale investeringshausse. De benodigde investeringen in infrastructuur voor elektriciteitstransmissie en distributie, weg- en spoorvervoer, telecommunicatie en water zullen gemiddeld 3,5% van het mondiale BBP ($2,0 biljoen per jaar) bedragen en in 2030 een omvang bereiken van in totaal $53 biljoen.
Het cijfer komt zelfs uit op $71 biljoen als aan elektriciteitsproductie en andere energievormen gerelateerde infrastructuur wordt meegerekend.
Beleggingskansen
Het groeipotentieel is voor beleggers evident. Een bijkomend voordeel is dat investeringen in ‘hard assets’ als elektriciteitsnetwerken, wegen, rails, havens, vliegvelden, telecommunicatie en watervoorzieningen op de lange termijn tevens bescherming bieden tegen inflatie.
Dat maakt beleggen in infrastructuur bij uitstek geschikt voor institutionele beleggers, die veelal langlopende geïndexeerde verplichtingen hebben. Vanwege hun schaalgrootte en lange beleggingshorizon kunnen zij direct in infrastructurele projecten investeren. En door de oplopende overheidsschulden zullen er naar verwachting voldoende mogelijkheden zijn.
Particuliere beleggers kunnen echter ook meeliften op de investeringshausse. Zo heeft iShares bijvoorbeeld een tracker op de Macquarie
Global Infrastructure 100 Index in huis.
Disclaimer
Let op: De waarde van uw belegging kan fluctueren. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. De weergegeven prognoses en/of verwachtingen vormen geen betrouwbare indicator voor toekomstige resultaten.
